Wykład poświęcony będzie przedstawieniu możliwości plastikokrytyki, czyli strategii interpretowania znaczeń plastiku w nowoczesności (jako tworzywa fundującego nowoczesne fantazje o opanowaniu natury) i w dobie późnego antropocenu, gdy wiemy już, że pozostawanie z plastikiem jest koniecznością. Przyjrzymy się przeobrażeniom literackich i kulturowych imaginariów tworzyw sztucznych, ze szczególnym uwzględnieniem sposobów analizowania wpływu plastiku na różne doświadczenia, w tym zwłaszcza na odczuwanie i konceptualizowanie czasu, a także na myślenie o relacji między subiektywnością i otoczeniem, z którym nieustannie negocjujemy granice własnego istnienia. Przeanalizujemy popularne narracje o plastiku, ale i poszukamy nieoczywistych alternatyw dla rytualnie odnawianych dyskursów odrzucenia czy pozbycia się plastiku.